logo-gora Indymedia to sieć zwykłych ludzi, aktywistów i organizacji
zajmujących się tworzeniem niezależnych mediów.
Naszym wspólnym celem jest dostarczanie informacji
o ważnych zjawiskach społecznych i politycznych
w sposób całkowicie oddolny i niekomercyjny.
logo-dol


Wątki tematyczne:




Inne centra:

www.indymedia.org

Projects
print
radio
satellite tv
video

Africa
ambazonia
canarias
estrecho / madiaq
kenya
nigeria
south africa

Canada
hamilton
london, ontario
maritimes
montreal
ontario
ottawa
quebec
thunder bay
vancouver
victoria
windsor
winnipeg

East Asia
burma
jakarta
japan
korea
manila
qc

Europe
abruzzo
alacant
andorra
antwerpen
armenia
athens
austria
barcelona
belarus
belgium
belgrade
bristol
bulgaria
calabria
croatia
cyprus
emilia-romagna
estrecho / madiaq
euskal herria
galiza
germany
grenoble
hungary
imc-london
ireland
istanbul
italy
la plana
liege
liguria
lille
linksunten
lombardia
madrid
malta
marseille
nantes
napoli
netherlands
nice
norway
oost-vlaanderen
paris/île-de-france
patras
piemonte
poland
portugal
roma
romania
russia
saint-petersburg
scotland
sverige
switzerland
thessaloniki
torun
toscana
toulouse
ukraine
united kingdom
valencia

Latin America
argentina
bolivia
chiapas
chile
chile sur
cmi brasil
colombia
ecuador
mexico
peru
puerto rico
qollasuyu
rosario
santiago
tijuana
uruguay
valparaiso
venezuela
venezuela

Oceania
adelaide
aotearoa
brisbane
burma
darwin
jakarta
manila
melbourne
oceania
perth
qc
sydney

South Asia
india
mumbai

United States
arizona
arkansas
asheville
atlanta
austin
baltimore
big muddy
binghamton
boston
buffalo
charlottesville
chicago
cleveland
colorado
columbus
dc
hawaii
houston
hudson mohawk
kansas city
la
madison
maine
miami
michigan
milwaukee
minneapolis/st. paul
new hampshire
new jersey
new mexico
new orleans
north carolina
north texas
nyc
oklahoma
philadelphia
pittsburgh
portland
richmond
rochester
rogue valley
saint louis
san diego
san francisco
san francisco bay area
santa barbara
santa cruz, ca
sarasota
seattle
tampa bay
tennessee
united states
urbana-champaign
vermont
western mass
worcester

West Asia
armenia
beirut
israel
palestine

Topics
biotech

Process
fbi/legal updates
mailing lists
process & imc docs
tech
volunteer

serwis obsługiwany jest przez program Mir
Irak - zbrodnie wojenne.Los kobiet i dzieci.
Iacki Ruch Oporu : http://www.babilonia.pl 08-04-2005 21:05


Technologiczne Tsunami w Iraku – los kobiet i dzieci

Zapaść systemu ochrony zdrowia w Iraku: od początku wojny śmiertelność kobiet ciężarnych i niemowląt wzrosła o 190% (sto dziewięćdziesiąt), a dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat o 92,5% (dziewięćdziesiąt dwa i pół)


Tekst i fotografie:
 http://www.irak.pl/IrakLosKobietiDzieci12.2004.htm

 http://www.irak.pl/IrakLosKobietiDzieci12.2004.htm


Nowe, szczegółowe badania wpływu okupacji na zdrowie Irakijczyków ogłoszone pod koniec 2004 roku przez brytyjską organizację medyczną Medact wskazują, że tzw. odbudowa Iraku przynosi odwrotny skutek i prowadzi do powolnego, biologicznego wyniszczenia populacji. Dr Gill Reeve, wicedyrektor Medact i redaktor dwóch ostatnich raportów uważa, że “zdrowie Irakijczyków poważnie się pogorszyło od początku inwazji w 2003. (…) Okupacja nie tylko przyczyniła się do zapaści systemu ochrony zdrowia, ale przede wszystkim uniemożliwia odwrócenie tej tendencji.”


Tzw. ostre niedożywienie wśród dzieci od 6 miesięcy do 5 lat wzrosło co najmniej dwukrotnie. Według wspólnego raportu norweskiego Państwowego Instytutu Nauk Społecznych (FAFO) i Programu Rozwoju ONZ (UNDP), ponad 400 tysięcy irackich dzieci cierpi na “ekstremalne wychudzenie”, chroniczne biegunki i niedobór białka.


Z kolei według niedawnego raportu UNICEF “przed 1991 i narzuceniem sankcji poziom życia w Iraku należał do najwyższych na Środkowym Wschodzie”; dziś w Iraku “co najmniej 200 dzieci umiera każdego dnia. Umierają one z powodu niedożywienia, braku wody pitnej, opieki medycznej, lekarstw i szczepionek.”


Raport Funduszu Demograficznego ONZ stwierdza, że obecnie wskaźnik śmiertelności irackich kobiet w ciąży i rodzących wzrósł niemal trzykrotnie w porównaniu z okresem 1989-2002. Przed inwazją 97% irackiej populacji miejskiej i 71% populacji wiejskiej miało dostęp do podstawowej, darmowej opieki zdrowotnej w – ogółem - 1800 przychodniach.


Po bombardowaniach w 2003 i późniejszych zostało 926 całych przychodni, jednak tylko nieco ponad sześćset może dziś udzielać (ograniczonej) pomocy. Mocarstwa okupacyjne mimo wyznaczonej prawem międzynarodowym odpowiedzialności za okupowanych nie robią nic (poza kilkoma przypadkami o wartości głównie propagandowej) w celu poprawienia tej sytuacji.


Wcześniej (do końca 2002) narzucone przez Stany Zjednoczone i Wielką Brytanię sankcje (obejmowały one m.in. wszystko co “chemiczne” a więc np. leki do chemioterapii, antybiotyki, szczepionki, substancje do uzdatniania wody itd.) jak też skutki masowych bombardowań zubożonym uranem w 1991 spowodowały śmierć dwóch milionów irackich cywilów, w tym ok. 670 tysięcy dzieci w wieku poniżej pięciu lat.


Praktyka okupacji i walki z partyzantką w regularnie traconych i odbijanych miejscowościach polega na niszczeniu – w pierwszym rzędzie – szpitali i ośrodków zdrowia. Podczas najgłośniejszej ostatnio napaści na Faludżę siły okupacyjne zaatakowały i kompletnie zniszczyły szpital w centrum miasta i dwa lazarety. Według norweskiego Instytutu Nauk, UNICEF i Medact to kolejny przykład zbrodni wojennych w Iraku.


Wojska okupacyjne przed napaścią na Faludżę całkowicie odłączyły prąd i wodę w mieście. W czasie ataku użyły nielegalnych broni jak napalm i fosforany. Medact i inne organizacje zaapelowały do rządu amerykańskiego by nie stosował nielegalnych broni przynajmniej w strefach gęsto zaludnionych (miastach). Liczba ofiar w Faludży pozostaje nieznana z powodu blokady wojskowej (i informacyjnej).


Według naocznych świadków zdecydowana większość ofiar zagłady Faludży to cywile. Śmierć małych dzieci nie była powodowana wyłącznie bombardowaniami, ale też głodem, odwodnieniem i biegunkami. Dyrektorka wykonawcza UNICEF Carol Bellamy określiła to jako “masakrę z premedytacją”.


Z powodu niezdolności mocarstw okupacyjnych do zapewnienia ludności dostępu do energii elektrycznej i rozbicia systemu racjonowania paliw 60% ludności wiejskiej i 20% miejskiej nie może gotować wody do picia co powoduje pojawianie się stałych, lokalnych epidemii. Od początku okupacji nie ma w Iraku systemu szczepień ochronnych. Dwa irackie laboratoria, które produkowały szczepionki dla dzieci zostały zbombardowane w 2003 (jako fabryki “chemicznej broni masowej zagłady”) i nie zostały odbudowane.


Według przewodniczącego norweskiego FAFO prof. Jona Pedersena “po niemal dwóch latach okupacji iracki system ochrony zdrowia został cofnięty do poziomu najbiedniejszych państw afrykańskich”. Dodatkowo w Iraku ciągle trwa wojna i nie ma dnia bez kolejnych ofiar (osiemdziesiąt incydentów zbrojnych dziennie wg koalicji okupacyjnej). Według statystycznej weryfikacji szacunków ogłoszonej w brytyjskim The Lancet z powodu bezpośrednich działań wojennych (bombardowania, ostrzał itd.) zginęło do tej pory ok. 100 tysięcy ludzi (ekipa naukowców, która przeprowadziła badanie ocenia, że jeśli liczyć do końca grudnia i uwzględnić ostatnio bombardowane miasta (Faludża, Tikrit, Ramadi, Mosul i in.) chodzi ogółem o ok. 140 tysięcy zabitych cywilów).



“Ta straszna inwazja, to technologiczne, spowodowane przez ludzi tsunami pozostaje w medialnym cieniu z powodów politycznych – mówi dr Reeve z Medact – a przecież należy szybko przeciwdziałać humanitarnej katastrofie w Iraku. Trzeba zacząć od natychmiastowego zakończenia okupacji.”


j.s.a
06/01/2005

Tekst i fotografie:
 http://www.irak.pl/IrakLosKobietiDzieci12.2004.htm



Por.
Iraqi Children: On The Brink Of Disaster
By: Ghali Hassan (104 reads) Countercurrents.org

 http://www.countercurrents.org/iraq-hassan020405.htm


Uzupełnienia i sprostowania:
Wszystkie teksty zawarte na witrynie polskich Indymediów mogą być przedrukowywane w celach niekomercyjnych (za podaniem źródła), chyba że autor zastrzegł sobie prawa autorskie. Wyrażone w nich opinie należą wyłącznie do ich autorów i zespół Indymediów nie ponosi za nie odpowiedzialnosci. Zasady pracy redakcji IMC opisane są w polityce redakcyjnej.